Ýmislegt smávægilegt.

• Það var gaman í Köben. Fórum tvisvar í Tívolí. Yay!!.
• Það verður ekkert af flutningum. Allavega ekki í bili. Nenni ekki að flytja. Hættur við að selja íbúðina fyrr en ég er búinn að færa baðherbergið þannig að hægt sé að skrá hana sem íbúð.
• Er að fara til Berlínar, M'Era Luna og London í ágúst.
• Loðmundur er langt kominn með að verða kominn með "Ljónaklippingu". Það byrjaði á að ég var stöðugt að rekast á flóka í feldinum sem ég klippti í burtu og það leiddi til þess að ég fór að klippa meira til þess að hann væri ekki bara með e-h óreglulegar skellur.

Þarna gabbaði ég hann.

Það er búið að vera hægara sagt en gert að koma Loðmundi til dýralæknis í árlegu bólusetninguna. Í hvert skipti sem ég panta tíma hjá Dagfinni, þá hefur hann passað vel upp á að láta ekki sjá sig um morguninn.
   En í þetta skiptið lék ég á hann. Ég pantaði tíma eins og venjulega. Svo þegar kom morgun og kötturinn hvergi sjáanlegur þá hringdi ég í dýralækninn og afpantaði. Þannig að þegar ég svo gerði mér ferð aftur heim í hádeginu taldi dýrið sig vera sloppið enn einu sinni og álpaðist til að koma á móti mér, mjálmandi um að fá að komast inn í mat og drykk. Ég hleypi honum inn en hann er varla sestur að snæðingi þegar ég hef samband við Dagfinn til að tékka á því hvort það sé ekki í lagi að mæta strax til þeirra. Lokka svo skepnuna inní búr og þramma svo af stað. Loðmundur fékk þar sína sprautu og ormalyf en var ekkert ánægður.

Annars er það í fréttum að við Skoffínið erum á morgun að skreppa til Köben í fimm nætur og að ég sé mjög hugsanlega að selja íbúðina. Er kominn með augastað á nýrri á Njálsgötu. Ef af því verður, þá verðum við Skröggur nágrannar. :D

Letin er lúmskur fjandi.

(Þessi póstur er kannski óþarflega langur. Sérstaklega miðað við hvað ég ætlaði að vera stuttorður og bara rétt aðeins að segja frá stöðunni. En jæja, nenni ekki að breyta því úr því sem komið er.)

Ég virtist í kvöld vera búinn að missa dampinn. Ekki nóg með það að manni hafi orðið lítið úr verki í gær þá ekki bara svaf ég ferlega yfir mig í dag heldur auk þess varð ekkert úr verki fyrr en um kvöldið.
    Þetta byrjaði á því að í gær svaf ég aðeins lengur en ég ætlaði mér. Varð því lítið úr verki en mætti þó á réttum tíma í skólan. Í langa gatinu frá eitt til þrjú, í stað þess að læra eftir matinn, þá lagðist ég út af í sófan niðrí Nörd og svaf til fjögur. Á því tímabili fannst mér ég bara eiga skilið að fá þennan svefn. Ég væri búinn að vera svo duglegur og ætlaði auk þess að gera svo mikið um kvöldið. Ég var svo ekki búinn í skólanum fyrr en eftir sjö. Pantaði pitsu þegar ég kom heim, sótti hana rétt yfir átta og var búinn með hana um níu. Var svo að bauvast á netinu fram yfir tíu og fór þá fyrst að gera eitthvað. Það var nú ekkert mikið sem ég náði að gera það kvöldið. Jú, færði eldhúsborðið og nýja skápinn úr eldhúsinu.
    Í morgun tókst mér næstum því að vakna á réttum tíma en datt fyrst niðrí það að "snúsa" í smá tíma og sofnaði svo endanlega þannig að ég komst ekki á lappir fyrr en klukkan að nálgast þrjú. Var svo til klukkan að verða fjögur að fá mér morgunmat og lesa daglega teiknimynda- og bloggsíðupakkann á netinu. Rauk þá af stað út í banka að borga reikninga. Þegar ég kom til baka var mér eitthvað hálf kalt og fékk þá flugu í höfuðið að það væri tilvalið að setjast niður í rólegheitunum, með heitt te í hönd og rétt aðeins líta í EVE á meðan teið væri að ylja mér. Ég ætti nú hvort sem er eftir að blogga, gæti kannski gert það á meðan. Hefð alveg nógan tíma til að gera eitthvað af viti eftir það.
    Já, já. Klukkan að verða sjö var ég enn að og gerði mér þá grein fyrir að svona væri þetta ekki alveg að ganga. Var byrjaður á þessu bloggi. Hætti fljótlega í EVE og ákvað að þó að ég virtist vera búinn að missa dampinn þá þýddi ekkert að láta það á sig fá. Maður þyrfti bara að rífa sig af stað aftur. Var að vísu orðinn svangur þannig að það tafðist ögn. Eftir matinn kom ég mér þó loks í gang. Skellti mér inn í eldhús. Kláraði þar að sparsla það sem hafði gleymst í loftinu, reif niður lista sem var fyrir nýja skápnum, sparslaði í rifuna þar undan, færði ísskápinn á mitt gólfið, setti dagblöð yfir allt, málaði loftið og gekk svo frá.
    Ég hafði haft vit á því að gera ráð fyrir að það gæti orðið ósvefnvænt í íbúðinni fyrir málingarlykt. Ég hafði því fengið vilyrði fyrir því að fá að gista í sófanum hjá vinkonu minni og er þar nú. Það er bæði skóli, meiri málingarvinna, tiltekt og vísindaferð sem bíður mín á morgun þannig að ég læt þetta duga að sinni.

Nú er það svart maður, ég ... zzzzzzZZZZZZZZZZ!

Já, vá. Ég steinsofnaði í kvöld. Það er svona að vera búinn að vakna eldsnemma á sama tíma og maður er búinn að vera að dútla í íbúðinni fram yfir miðnætti seinustu daga. Ég sem ætlaði að gera eldhúsið klárt í kvöld til að geta málað það þegar ég vakna í fyrramálið. Það verður þá bara að bíða til morguns.
    Allavega þá er ég undanfarna tvo daga búinn að mála stofuvegginn svartann, tvær umferðir. Ég er líka búinn að fara yfir öll skilaverkefnin og auk þess er mér líka loks búið að takast að vakna á morgnanna og mæta í skólann. Þá er "bara" eldhúsið eftir, klára að ganga frá aftur í stofunni og setja upp hillur.
    Þegar minnst er á hillurnar þá ætti ég kannski að fara aðeins hægar í sakirnar. Hugsa málið betur hvað varðar staðsetningu. Mér finnst svarti veggurinn nefnilega svo rosa flottur að ég tími varla að leyfa einhverjum ómerkilegum húsgögnum að skyggja á hann. Jæja, kemur í ljós. Fæ kannski einhvern/einhverja í heimsókn þegar ég er búinn með allt hitt til að fá þeirra álit. Það hjálpar oft við ákvarðanatöku að heyra annarra álit jafnvel þó maður fari ekki eftir því.
    Má samt ekki eyða of miklum tíma í þetta. Prófin eru að fara að nálgast og ég á eftir að vinna upp slatta af leti, veikindum, þunglyndi, framtaksleysi og of mikin svefn. Hafði þó vit á því að segja mig úr einum áfanga þannig að þeir eru bara fjórir sem ég þarf að vinna upp.

Þetta er ekkert búið.

Útvarp Grettisgata. Klukkan er fimm. Nú verða sagðar fréttir. Í fréttum er þetta helst.
    Ég er enn ekki búinn og þetta er ekkert neitt að fara að klárast í dag. Þá er bara spurning að missa ekki niður dampinn og halda bara áfram út vikuna (og jafnvel mun lengur). Næ þó allavega að klára stofuvegginn (sem er nú orðinn grár), pússa eldhúsloftið (og jafnvel mála eina umferð) og setja saman eldhússkápinn. Ég byrjaði á honum seinustu nótt en stoppaði á því að þurfa að vera með hávaða (þarf að negla eða bora). Mjög líklegt að ég nái líka að fara yfir verkefnin.
    Þakka þeim er hlýddu. Góðar stundir.

Fjólublár veggur!

Jæja, þá er vinnuhelgi hálfnuð. Maður búinn að fara yfir 2/3 af skilaverkefnunum, fara þrjár ferðir í Brynju eftir hinu og þessu, laga gardínustöngina, umturna eldhúsinu og stofunni til að geta unnið þar, sparsla fyrstu umferð í eldhúsloftið, pússa sparslið með sandpappír (og sjá að maður þarf að sparsla betur) og einn veggurinn í stofunni er orðinn fjólublár.
    Þá er eftir að halda áfram með skilaverkefnin, fara með svart yfir fjólubláa vegginn (ég veit alveg hvað ég er að gera. Þetta var planað svona), klára að sparsla í eldhúsinu, pússa sparslið, mála loftið og veggi þar, gagna frá öllum húsgögnum aftur á sinn stað og setja upp hillur og skápa.
    Iss, það er ekkert mál. Ég hef jú allan morgundaginn til þess.

Viðbót, klukkutíma seinna:
Búinn að sparsla. Búinn að hleypa kisum inn. Það takmarkar hvaða verk hægt er að vinna. Er hvort er eð svangur. Eldhúsið enn á hvolfi og þarf því að fara út. Set kannski skápinn saman á eftir þegar ég kem aftur.

Vinnuhelgi framundan.

Jæja. Þá ætla ég að bretta fram úr ermunum og vera duglegur þessa helgi. Þetta verður alsherjar vinnuhelgi. Ekkert djamm þetta skiptið. Það sem þarf að gera er:

• Ég er tveimur vikum á eftir áætlun með að fara yfir skilaverkefni frá nemendum mínum. Þarf að vinna það upp. Ætti að klárast í kvöld.
• Líta svo á námið, skoða stöðuna og athuga hvort ég þurfi kannski að segja mig úr einhverju eða hvort ég nái að komast það vel af stað að ég verði á góðu róli.
• Svo er ég með eldhússkáp, ýmsar hillur, ljós og spegil sem á eftir að setja saman eða festa upp. Einnig eru veggir sem þarf að mála og á undan því þarf að sparsla í einhver göt og rifur.

Samt verður þetta vonandi ekki eintóm vinna og púl. Maður þarf að taka sér smá hlé inn á milli. Þá væri ekkert vera að skreppa með góðum vini/vinum (Hint, hint! Hafa samband!) í smá kaffihúsaferð, bíókvöld með nammiáti eða jafnvel bara smá létt 'chill'. Svo væri ekkert verra ef einhver nennir að koma til að hjálpa til eða jafnvel bara halda mér félagsskap.

Tíminn og vatnið.

Furðulegt hvernig sumar vikur nánast hverfa án þess að maður taki eftir því. Þessi vika er ein af þeim. Mér líður eins og bara rétt áðan hafi verið mánudagur og nú er að verða kominn föstudagur. Mér finnst ég ekki hafa gert neitt þessa vikuna. Svaf á mánudag og hálfan þriðjudag en mættu þó í kennslutímann minn og fór á kaffíhúsfund um kvöldið. Mætti líka í kennslutímann minn á miðvikudag (þó enginn af nemendum mínum). Á fimmtudag þá gerði ég ... uhm ... blah!
    Jú, ég náði í vikunni að þvo tvær vélar af þvotti. Sækja nýja vírusvörn, eldvegg, 'spyware'-vörn og tvö 'season' af sjónvarpsþættinum 'Carnivale'. Setja inn hugbúnaðinn ásamt því að henda út gömlum. Brenna þættina á disk. Fara til sýslumanns að láta þinglýsa lánabreytingu. Sækja mér upplýsinga um öryggi á Windows vélum. Og heimsækja Báru vinkonu.
    Samt bara smáhlutir miðað við hvað ég ætlaði að gera, hefði þurft að gera og á enn eftir að gera. Leiðist hvað ég kem litlu úr verki.

Uppskrift dagsins: Viðbrennt pasta

Ég varð svangur í gærnótt og ákvað að malla eitthvað. Af einskærri slyssni rambaði ég á að útbúa hinn víðfræga rétt, viðbrennt pasta. Hér læt ég fylgja með uppskriftina svo aðrir geti einnig notið hennar.

handfylli pasta
smásletta ólífuolía
sjávarsalt
vatn
einhversskonar pastasósa (skiptir ekki máli hvernig sósa svo lengi sem ekki þarf að standa yfir henni á meðan hún er að malla)

Setjið vatn í pott og hafið það í minni kanntinum. Setjið pottin á mesta hita. Á meðan beðið er eftir að suða komi upp skal fara í næsta herbergi og dúlla sér eitthvað á internetinu þannig að örrugt sé að vatnið sé búið að minnka eitthvað í pottinum þegar maður tekur eftir að suðan sé komin upp. Skellið olíunni, saltinu og pastainu úti og lækkið hitan undir. Nú er fínt að nota tíman til að baufast eitthvað við pastasósuna og leyfa henni svo að malla. Á meðan sósan er að malla skal yfirgefa eldhúsið en á ný til að fara á vit internetsins. Á leiðinni út skal hækka ögn undir pastainu. Þegar einkennileg lykt úr eldhúsinu nær að draga athygglina frá internetinu er rétturinn að verða tilbúinn. Nú skal hafa snör handtök, rjúka af stað inní eldhús, kippa viðbrenndu pastainu af hellunni og undir kranan í vaskinum þar sem smá vatni er bætt út í til að bleyta ögn upp í því. Bætið sósunni út á og njótið vel.

Eintóm gleði og hamingja, ha?

Vei! Gleði, gleði! Lánið mitt er komið!...

... og farið aftur.

Farið í Vísa-reikning, afborganir, örfáa reikninga en þó fyrst og fremst í að greiða niður yfirdrætti.
    Samt ekki örvænta. Ég er ekkert í slæmum málum. Ég er að bíða eftir leiðréttingu frá skattinum, ég fæ einhver smá laun frá Háskólanum fyrir dæmatímakennslu og ég er auk þess ennþá með yfirdráttarheimildir. Ég er í nógu góðum málum til að þurfa ekki að hafa áhyggjur. Ég bara er ekkert með úttroðna vasa af peningum.
    Hvað varðar að greiða niður lánið þá er það til langs tíma og það er ekki nema ca 5 ár í að ég verði búinn með allt námið og ætti að geta fengið nógu vel borgað starf til að geta jafnvel greitt þetta lán á innan við ári.

Lán... og ólán.

Það var ekkert smá léttir að fá símhringinguna sem ég fékk í vikunni. Lífeyrissjóðurinn minn að staðfesta að ég fengi lánið sem ég hafði sótt um.
   Þetta er lánið sem ég var búinn að reikna með að fá til að losna við yfirdráttarlán og fjármagna námið mitt í vetur. Alveg síðan ég fékk það staðfest í sumar að ég næði að greiða nógu oft í lífeyrissjóðin (þarf að hafa greitt 4 af seinustu 6 mánuðum) til að eiga rétt á að sækja um lán hjá þeim og að þeir lánuðu enn út á óstaðfestar íbúðir, þá var ég sannfærður um að það væri nánast bara formsatriði að sækja um og svo fá lánið stuttu eftir seinasta launaseðil sumarsins (í upphafi september). Að í mesta lagi væri spurning um hve hátt lán ég gæti fengið. Að ég þyrfti semsagt ekkert að hafa áhyggjur af fjármálum. Gæti jafnvel leift mér að nota Vísa og ögn hækkaðar yfirdráttarheimildir til að fleita mér áfram þar til lánið bærist.
   Það var það sem ég helt þar til að í fyrstu þá var haft samband við mig stuttu fyrir lok ágúst og ég látin vita af því að þat sem þetta væri ósamþykkt íbúð þá þyrfti verðmat frá fasteignasala, þau treystu sér ekki til að uppreikna kaupverðið frá því þegar ég keypti. Jæja, það hljómaði nú ekki það slæmt. Þetta mundi bara tefjast ögn meðan ég gengi frá því.
   Tefjast ögn? Heilum þremur vikum seinna er ég loks búinn að finna tíma þegar bæði ég og fasteignasalinn erum lausir samtímis. Nokkrum dögum fæ ég svo loks verðmatið og skila því inn. Þarna var ég byrjaður að verða stressaður vegna yfirdrátta að renna út, afborganna af lánum, vísa, síma og öðrum reikningum rétt handan við mánaðamótin. Auk þess sem kostnaður við að lifa hverfur ekkert. Því var það ekkert á bætandi að heyra afgreiðslustúlkuna sem tók við verðmatinu minnast á að nú væri allt komið sem þyrfti til að leggja lásnumsóknina fyrir yfirmann deildarinnar.
  "- Ha! Bíddu við. Meinarðu að það eigi eftir að ákveða hvort ég fái lán? Er möguleiki að ég fái ekki lánið?
   - Ja, við getum ekkert um það sagt. Getum engu lofað. Þetta þarf að fara fyrir deildarstóran sem tekur ákvörðun."
   Á þessum tímapunkti leið mér eins og ég væri í teigjustökki og fengi í miðju falli að vita að það ætti eftir að athuga hvort það væri búið að binda hinn endan á teigjunni.

   Sem betur fer kom þessi símhringing nú í vikunni.

Póstur tvö

Eins og glöggir lesendur hafa ef til vill tekið eftir hefur einhver ritstífla hrjáð mig. Við þá sem hafa furðað sig á því og jafnvel kvartað og kveinað hástöfum hef ég þetta að segja: Þetta er óskup eðlilegt og jafnvel það sem við var að búast þegar ég á í hlut.

Í öðrum fréttum þá byrjaði skólinn víst í seinustu viku. Ég þarf að fara að drífa mig í að tékka á því betur. Einhverra hluta vegna eru fyrirlestrar enn hafðir fyrir hádegi.

Kettirnir virðast hafa það gott. Þeir fá stundum að fara út en hafa ekki notað tækifærin til að strjúka sem lofar góðu. Ég hlýt þá að vera að gera eitthvað rétt í uppeldi þeirra.

Í gær gerðust þau undur og stórmerki að þegar ég fór en einu sinni í IKEA® að þá kom Skoffínið með í ferðinna. Á dauða mínum átti ég von en ekki þessu. Ég hélt að nú gæti ekkert lengur komið mér á ófart en þá gerist það seinna um kvöldið að Skoffínið viðurkennir að hafa skemmt sér dável (ekki neita þessu, ég er með msn-færslur sem sanna mál mitt).

-----------------------

Viðbót:
Þess má geta að guðlega þjóðnornin var svo elskuleg að ekki bara koma með okkur og halda okkur félagsskap, heldur auk þess þá sá hún um að keyra okkur fram og tilbaka.